) خلاصه هرچی گشتیم چه نکنه مثبتی پیدا کنیم که ازش تعریف کنیم هیچ چی یافت نشد ! با اجازه این ترم افتادیم رفت تاریخ هنر جهان رو 
خلاصه ما یه جعبه شیرینی هم خریدم و رفتیم مدرسه جدیدمون اصلا من نمی دونم چرا اینجور شد فقط رفتیم شیرینی رو گذاشتیم سر میز کهایی و یه سلام احوال پرسی و بعدشم به سلامت !! میگم مینا مثل اینکه فقط میخواستیم ۵ تومن شیرینی پیاده شیم ها 
از در مدرسه اومدیم بیرون مثل بمب ترکیدیم از خنده حالا مگه تموم میشد خندمون ... میگم مثل پت و مت شدیم 
خدایی خیلی شیرین بود کاش بودین ما دو تا رو میدیدن چه کردیم 
اینم از شانس شیکه منه اومدم خونه داشتم برا مامان تعریف میکردم گفتم مامان بیچاره اون دختره که نشسته بود پیش من همچین اون لحظه پریدم بغلش از ترسم که خدا میدونه میگه زد و اون موقع یه پسری
کنارت بود بعد روت می شد بعدش نگاش کنی ؟ 
خب من چی کنم از قصد که نپریدم بغل دختره ... 
یه رو دیگه که بد بود اینکه انقدر دلشوره داشتی دیروز که کارت رو تموم کنی زودی که برا شب نمونه گفته بودم که اون دفعه تنبلی زده بود بهم هیچ کاری انجام ندادم فکر کن من وسط اون همه مهمون اونم وسط پذیرایی من وسایلم رو تخت کرده بودم و با خیال راحت داشتم برا خودم کارامو انجام میدادم بماند که شونصد نفر پونصد بار پرسیدن که چرا این اینجوریه اونجوریه چرا اینو جای اون رنگ نکردی با این چه جوری کار میکنی ( منظورشون راپیدم بود که انقدر نازک بود ) و ... امثال اینا تازه خیلی شیک نشستم پاسپارتو هم کردم کارو کلی ذوق مرگ شدم که برا فردا کاری ندارم 
بعد از اونم که مشغول صحبت و .... 
ما رو میگی همچین دپرس شدیم آخه کلاس پرسپکتیو بود بعد منم عاشق این درس البته از وقتی که اومدم دانشگاه تو مدرسه هیچ دوستش نمی داشتم دیگه رفتیم سر کلاس مبانی هنر های تجسمی کلی عشق کردیم بعد فکر کن چی استاد لپ تاپش رو آورده بود میخواست چند تا عکس نشون بده ماهم همه دور تا دور میزش جمع شده بودیم و... لپ تاپش طوری بود که خودش هیچ دیدی بهش نداشت فقط دستشو آورده بود جلو مانیتورش و توضیح میداد این قسمت عکس تجمع و اون عکس ریتمه اون یکی اینجوریه اونجوریه بعد ما هرچی نگا میکردیم چیزی به غیر از یه صفحه ی سیاه نمی دیدیم 
اون بنده خدا هم چرخوند طرف خودش و تازه متوجه شد که از اون موقع رو Screen Saver هست 
آخی بعد میگه پس چرا شما یه کلام هیچی نمیگین من دارم دو ساعته توضیح میدم ما هم همچنان 
ای با بــــا 
) رفتن مسافرت 
) ( آقا ترخدا دو تا دونه کامنت بذارید دلمون پوسید ) 
دیدم الان زنگ نزنم دیگه اینترنت بی اینترنت ، زنگ زدمو یه نیم ساعتی هی به من گفت چی کنم نکنم این وسط کامی جان هی قر میومد سر من هی هنگ میکرد من هی ریست میکردم اصلا وضعی بود دیگه بعد چقدر ما اینترنت دار شدیم 
کلی هم از اون بنده خدا معذرت خواهی کردم که نصفه شب زنگ زدم بهش 
انقده دلمممممممممم تنگ شده براشون که حد نداره 
خدا کنه که اینا عید فطر رو شنبه اعلام کنن ( خودتون که میدونید چه قری به سر ما میان هر سال 
خدا جون درستش کن 
خودتون که می دونید چرا !!!عادت دارین به این قضیه ... فقط دوست جونا منو از این به بعد با اسم نهال بشناسید 
دیگه بشر به دوست پسرشم شک میکنه 
خوره ی جوراب دارم دیروز رفتم پالتاریری یه جورابی خریدم 
دیگه 
گذاشتم نمی دونی چه فازی میده اصلنشم ایرانی نیستش 
خیلی باحاله یه سی دی یه زمانی یه نفری بهم داد بعد اینو از تو این سی دیه پیدا کردم
) نکن که نمیدمش بهت ماله مال خودمه 
بازم شرمنده ی همه ی شما شدم .
بیچاره انقدر هم جوون بود سر دوست و دشمنی جوون مردم روز از بین بردن 
تا الان هم هیچ کی به خانوم یوسفی نگفته بچه تو کشور غریب چی کنه آخه 
اصلا هم دلم نمیاد بذارمش کنار چون خیلی دوسش میدارم الان چه باید کرد ؟
آخی فردا اول مهره دلم هیچ چی نشده برای مدرسه تنگ شده ... یادمه اون موقع ها که کوچولو بودم با مامان و تربچه گاهی هم قند عسل میرفتیم برا خرید مدرسه اون فروشندهه رو دیوونه میکردم به خاطر عکس وشکل رو دفترم ... وقتی هم میومدیم خونه از بس میاوردم نگاشون میکردم دیگه خسته می شدم خودم ، خب بچه بودم و شوق و ذوق اینکه کی بالاخره توی اینا مینویسم ... یادمه روز اولی هم که میخواستم برم کلاس اول من و مامان و پسر خاله ( همون سپهر ) رفتیم هیچ وقت اون روزو یادم نمیره تمام مدت وایستاده بود تو صف کنارم که مثلا من گریه نکنم ... منم در کل اصلا برای نبود مامان اینا تو مدرسه گریه نکردم بر عکس بقیه ی بچه های کلاسمون .... پنج سال ابتدایی روزای خوبی بود ... راهنمایی هم خوب بود مدرسمون با اینکه یه محیط کاملا مثبت بود یه دونه بچه نبود که سر و گوشش بجنبه ( میدونین که چی میگم ) ولی در کل خیلی خیلی عالی بود دوران دبیرستان هم با وجود اینکه بد خلقی های خانوم کهایی و بقیه رو تحمل میکردیم و اون یک ماه آخر رو با جون کندن تموم کردیم ( یکی از بچه ها میدونه جریان چیه و چه بلایی به سرمون آوردن این بچه های بی چشم رومون ) ولی در کل خوش گذشت بماند که چقدر حق من این وسط خورده شد و من هیچ چی نگفتم ، گفتم بزار ببینم این خانوم اسمشو نبری که انقدر حرف از عدالت و این چیزا میزنه یه ذره توجه میکنه دیدم نه بابا فقط حرفه ! اینم از سه سال دبیرستان اون روز هم رفته بودیم مدرسه با مینا برای گواهی موقت تا مدرک اصلیمو حاضر شه اول که جای مدرسه عوض شده بود رفته بودن یه جای فوق العاده شیک من دهنم باز موند وقتی دیدم این شکلی شده سه طبقه ی بزرگ به کل در اختیارشونه بعدم که باقی ... گفتم مینا دیدی دوران ببخشید خاک تو سریشون مال ما بود خوش خوشانشون مال سال اولیاست 
اینم از سه سال دبیرستان حالا هم که رفتیم دانشگاه یه دو سه سال دیگه هم میام برا دانشگاه اینجور میگیم دیگه حتما ......
این چند روز واقعا جسمی داغون بودم فکر نمی کردم با یه روز روزه گرفتن انقدر خراب بشم و کارم به جاهای باریک باریک بکشه ( نذار بگم باقیشو ) الانم که به سلامتی اینجا تشریف دارم استخونام داره میترکه چشمام انگاری مال خودم نیست از بس می سوزه پدرمو در آورده سرمم که دیگه بدتر از همه ی اینا عصری که داشتم از دانشگاه میومدم تنها بودم( آخه دیگه محمودی نمیاد سراغم و ... ) تو خیابون به زور راه میرفتم چشمام سرخ شده بود همه فکر میکردن من گریه کردم اصلا یک حالی بود ها اومدم خونه دلم میخواست بشینم گریه کنم
دیگه از چی بگم اها یک عدد تصمیم گرفتم که میخوام عملیش کنم حتما در آینده ی نچندان دور اون روز داشتم دفترچه ی دانشگاهمون رو زیر و رو میکردم دیدم یه رشته داره به اسم گریم و ماسک کلی خوشم اومد گفتم حتما وقتی گرافیک رو تموم کردم میرم سراغش خیلی دوست دارم این رشته رو خوبه به نظر شما؟
خب برم بگیرم بخوام فردا کلاس دارم ۸ تا ۱ اصلا هم حال ندارم برم چی می شد فردا نمیرفتم ؟ 
خدا جون راستی وقت کردی یه سری هم به این طرفا بنداز بابا یکی بهت شدیدا نیاز داره خب !